Λοιπόν αυτό που όλες οι τραγουδιάρες των ΗΠΑ κλαίνε και χτυπιούνται για τον έρωτά τους με τέλειο μακιγιάζ και ρούχα που ζηλέυεις και θες και εσύ να κλαις και να χτυπιέσαι και να σε καερατώσει ο Κωστάκης για να βάλεις την πέρλα και το τακούνι είναι πολύ ανώμαλο...
Θα μου πεις ποπ κουλτούρα είναι ό,τι θέλει κάνει όταν κλαίει η κερατωμένη. Απλώς όταν κάποιος το φάει το...βερνικωμένο (και το μάθει - σημαντική προϋπόθεση) δεν μοιάζει με την κυρία από πάνω αλλά φοράει τη ρόμπα του, δεν θέλει να σηκωθεί από το κρεβάτι του και την περνάει με παγωτό, ή μάλλον παγωτά, πολλά παγωτά στον καναπέ του με τη γάτα του.
Σε καμία περίπτωση δεν βάζει τον φιόγκο τον πράσινο, αυτόν το ντιζαϊνάτο που θυμίζει και λίγο φτερό και λίγο πουλί και φέρνει βόλτες με πανύψηλα τακούνια διαδρόμους ξενοδοχείων κολλώντας αισθησιακά πάνω στις ταπετσαρίες. Όχι όχι όχι. Ενίσταμαι. Όταν χωρίζεις νιώθεις σκατά. Και δείχνεις σκατά. Σαν να σε έχει πατήσει ένα φορτηγό στην καλύτερη, στη χειρότερη μην το συζητήσουμε - κάτι ξέρουν οι χωρισμένοι και κάθονται στο σπίτι τους.. .
Και μετά από αυτόν τον καταιγισμό γκρίνιας μπορείτε να απολάυσετε έναν ψεύτικο χωρισμό εδώ http://www.youtube.com/watch?v=sF84pIhP5UM&feature=related
Σ'αγαπάω αλήθεια.
ΑπάντησηΔιαγραφή